Statystyki

2 stycznia 2018

Określenie „międzybłoniak opłucnej” nie należy do najczęściej stosowanych. To rzadki nowotwór wywodzący się z tak zwanych komórek surowiczych błony, która znajduje się w jamie opłucnej. Jak wyglądają dane statystyczne związane z międzybłoniakiem opłucnej oraz co warto wiedzieć na jego temat?

Niestety nowotwory pozostają jedną z najczęstszych przyczyn zgonów zarówno wśród kobiet jak i mężczyzn. W przypadku niektórych chorób onkologicznych w ostatnich latach notujemy spadek zachorowań – inaczej jest w przypadku tych, które wywodzą się z układu oddechowego – każdego roku następuje wzrost zachorowań na raka płuc, który stanowi 13 procent wszystkich nowo rozpoznanych nowotworów na świecie. Chociaż opłucna znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie płuca, to jednak nowotwory tej lokalizacji są znacznie rzadsze. Stanowią one 0,2 procent zachorowań u mężczyzn oraz 0,1 procent zachorowań wśród kobiet. Jak dane procentowe przekładają się na liczby? W 2010 roku na międzybłoniaka opłucnej zachorowało 175 mężczyzn oraz 91 kobiet, co daje w sumie 266 zachorowań w skali roku. Alarmujący jest jednak fakt wzrostu występowania tej choroby – w 2000 roku w Polsce zachorowało niewiele ponad 100 osób (111). Jest wysoce prawdopodobne, że tendencja wzrostowa utrzyma się w ciągu kilku najbliższych lat, a obecny wzrost zachorowań występuje zarówno wśród kobiet jak i wśród mężczyzn niezależnie od ich wieku. Tendencja wzrostowa utrzymuje się od lat 60 XX wieku.

Warto zaznaczyć, że międzybłoniak opłucnej nie jest chorobą, która występuje u ludzi młodych. Zdecydowany wzrost zachorowań występuje po 50 roku życia, a ponad połowa z nich ma miejsce między 55, a 74 rokiem życia. Maksymalne ryzyko zachorowania występuje po 80 roku życia u mężczyzn oraz w siódmej dekadzie życia u kobiet.

W kontekście chorób nowotworowych bardzo ważne jest określenie stopnia przeżywalności. Pośrednio wartości te świadczą o poziomie wykrywalności, oraz skuteczności prowadzonej terapii. W kontekście przeżywalności widoczny jest jego wzrost, chociaż nie można mówić o spektakularnym sukcesie. Na początku XXI wieku, przeżycia w skali jednego roku wyniosły odpowiednio 38,7 procent wśród mężczyzn oraz 43,9 procent wśród kobiet. W latach 2003 – 2005 zanotowano wzrost przeżywalności u mężczyzn wynoszący 40,4 procent, a wśród kobiet 49,4 procent. Niestety wskaźniki te osiągają znacznie niższe wartości, jeśli bierzemy pod uwagę przeżywalność w skali pięcioletniej. W latach 2000 -2002 pięcioletnie przeżycia wśród mężczyzn wyniosły 15,3 procenta, a w latach 2003 – 2005 nastąpił spadek do 7,9 procenta. Odwrotnie wygląda sytuacja wśród kobiet, u których nastąpił niewielki wzrost przeżywalności w skali pięciu lat. W latach 2000 – 2002 wyniósł on 17,1 procenta, a zaś w okresie 2003 – 2005 wartości te wyniosły 18,4 procenta.

Jak z powyższego wynika, niestety nie u wszystkich pacjentów następuje remisja choroby. Międzybłoniak opłucnej jest przyczyną około 0,2 procenta wszystkich zgonów z przyczyn nowotworowych. Jak wcześniej wspomniano, międzybłoniak opłucnej jest schorzeniem, które głównie występuje u ludzi starszych – koreluje to również z umieralnością. Patrząc na dane statystyczne ryzyko zgonu z powodu międzybłoniaka opłucnej znacząco się zwiększa po 60 roku życia. To wartości uśrednione, bowiem wśród mężczyzn zgony najczęściej występują po 50, a wśród kobiet po 65 roku życia.

Międzybłoniak opłucnej – etiologia, objawy, diagnostyka, leczenie

Na tle innych chorób nowotworowych międzybłoniak opłucnej nie występuje często. Warto jednak znać kilka informacji istotnych dla tej choroby. Głównym czynnikiem ryzyka zachorowania jest narażenie na azbest. Jakie objawy zgłaszają pacjenci? Najczęściej jest to ból, który lokalizuje się w klatce piersiowej. Wraz z postępem choroby pojawiają się objawy towarzyszące innym chorobom nowotworowym – między innymi wyniszczenie i znaczne osłabienie, a także te, które są typowe dla schorzeń ze strony układu oddechowego – między innymi duszność i kaszel.

Diagnostyka miedzybłoniaka opłucnej

Początkowa diagnostyka w kierunku międzybłoniaka opłucnej nie różni się znacząco od tej, która jest prowadzona w kierunku innych schorzeń na tle nowotworowym. Standardowo wykonuje się zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej (RTG) oraz tomografię komputerową (TK) klatki piersiowej. Podobnie jak w przypadku innych chorób nowotworowych decydujące znaczenie ma rozpoznanie stawiane na podstawie badania histologicznej zmiany podejrzanej o charakter onkologiczny. Najczęściej materiał do badań pozyskuje się na drodze wideotorakoskopii.

Terapia międzybłoniaka opłucnej

Leczenie międzybłoniaka opłucnej opiera się przede wszystkim na zabiegach chirurgicznych oraz radioterapii. Pacjenci, u których nie jest możliwe zastosowanie leczenia operacyjnego, stosuje się paliatywną radioterapię.

Jak widać międzybłoniak opłucnej nie należy do najczęściej występujących nowotworów. Pod żadnym pozorem nie wolno jednak bagatelizować niepokojących objawów ze strony układu oddechowego – w przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy umówić się na wizytę do lekarza rodzinnego, który na podstawie wywiadu oraz podstawowych badań diagnostycznych w razie konieczności skieruje chorego do lekarza onkologa. Jak wspomniano wcześniej, czynnikiem, który ma duże znaczenie w rozwoju międzybłoniaka opłucnej jest azbest – warto jednak zaznaczyć, że choroba może wystąpić nawet po długim czasie od ekspozycji na azbest (jest to okres nawet 30 – 50 lat). Być może między innymi z tego powodu w ostatnich latach następuje tak duży wzrost zachorowań, a wielce prawdopodobne, że ich szczyt dopiero nastąpi w ciągu najbliższych kilkunastu lat. Pozostaje mieć nadzieję, że w niedługim czasie zostaną opracowane standardy postępowania, które pozwolą wyleczyć większą ilość pacjentów. Na dzień dzisiejszy z uwagi na trudności terapeutyczne chory na międzybłoniaka opłucnej powinien być leczony w ośrodkach referencyjnych.

Bibliografia: „Interna Szczeklika 2015/2016”, Medycyna Praktyczna

http://onkologia.org.pl/miedzybloniak-oplucnej-c45/