Statystyki

22 lutego 2018

Nowotwór gardła jest rzadko występującą chorobą onkologiczną. Warto jednak pamiętać, że nawet za niewielkim procentem zachorowań stoi pokaźna grupa chorych. Głównymi czynnikami ryzyka zachorowania na raka gardła jest palenie papierosów oraz picie wysokoprocentowego alkoholu. Jak często występują zachorowania na nowotwór gardła?

Nowotwór gardła jest rzadko występującą chorobą onkologiczną. Warto jednak pamiętać, że nawet za niewielkim procentem zachorowań stoi pokaźna grupa chorych. Głównymi czynnikami ryzyka zachorowania na raka gardła jest palenie papierosów oraz picie wysokoprocentowego alkoholu. Jak często występują zachorowania na nowotwór gardła?

Zachorowania na nowotwory gardła stanowią odpowiednio 0,9 procenta zachorowań wśród mężczyzn oraz 0,2 procenta wśród kobiet. Z danych statystycznych wynika, że mężczyźni chorują około 5 razy częściej niż kobiety, co ma bezpośrednie odzwierciedlenie w liczbach – tylko w 2010 roku postawiono 820 nowych rozpoznań (662 wśród mężczyzn oraz 158 u kobiet). Warto również podkreślić, że w ciągu ostatnich lat występuje wzrost ilości zachorowań na nowotwory złośliwe u obu płci – dobrze obrazują to dane liczbowe. Wśród mężczyzn ilość zachorowań wyniosła odpowiednio 512 w 2000 roku, 573 w 2005 roku oraz 662 mężczyzn w roku 2010. U kobiet wzrost ilości zachorowań nie jest tak duży jak wśród mężczyzn, jednak bez wątpienia tutaj również mamy do czynienia z tendencją wzrostową. W 2000 roku na raka gardła zachorowało 114 kobiet, w 2005 ilość ta wyniosła 123, a w 2010 roku wystąpiło 158 zachorowań. U obu płci mamy więc do czynienia z tendencją wzrostową, co dobrze obrazuje bezpośrednie porównanie ilości zachorowań na przestrzeni 10 lat – w roku 2000 zachorowało 626 osób, a w 2010 – 820. Tendencja wzrostowa obejmuje wszystkie grupy wiekowe (nie jest uzależniona od wieku). Nowotwór gardła to bez wątpienia schorzenie osób starszych – szczyt zachorowań oraz największe ryzyko pojawia się szóstej – siódmej dekadzie życia. Osoby młode praktycznie nie chorują. Postawienie diagnozy choroby onkologicznej zawsze rodzi pytanie na temat przeżycia. Patrząc na dane statystyczne związane z przeżyciami w skali jedno – rocznej, warto zauważyć, że wynosiły one odpowiednio około 60 procent wśród mężczyzn oraz blisko 65 procent wśród kobiet – to dane statystyczne z lat 2000 – 2002. W latach późniejszych (2003 – 2005) wskaźnik przeżyć jednorocznych wyglądał już inaczej osiągając wartość mniej niż 60 procent (dokładnie 57) wśród mężczyzn oraz blisko 77 procent wśród kobiet. Statystycznie na przestrzeni lat przeżycie (zarówno jedno – roczne jak i pięcioletnie) uległo zmniejszeniu wśród mężczyzn, a zwiększeniu wśród kobiet. W skali pięcioletniej przeżyło 28,6 procent mężczyzn w latach 2000 – 2002 oraz 26,9 procenta w latach 2003 – 2005. U kobiet tendencja ta jest jednak inna i doszło do wzrostu ilości przeżyć w skali pięcioletniej z blisko 37 procent do niespełna 45 (44,5 procenta).

Jak wynika z powyższego, nie wszystkim udaje się wygrać walkę z chorobą nowotworową. Według danych statystycznych, zgony z powodu raka gardła stanowią 0,7 procenta wszystkich zgonów z przyczyn nowotworowych wśród mężczyzn oraz 0,2 procenta wśród kobiet. Jak dane procentowe przekładają się na liczby? Mogłoby się wydawać, że 0,7 procenta to niewielka liczba, a jednak kryje się za nią aż 378 zgonów. 0,2 procenta przekłada się na 65 zgonów wśród kobiet. Mężczyźni umierają z powodu raka gardła osiem razy częściej niż kobiety. Podobnie jak w przypadku innych nowotworów największe ryzyko zgonu występuje w starszym wieku – w przypadku raka gardła, ryzyko to wzrasta z wiekiem i największe ryzyko przypada na szóstą – siódmą dekadę życia. Tendencja jeśli chodzi o umieralność pozostaje na względnie stałym poziomie w ciągu ostatnich lat wśród kobiet – u mężczyzn sytuacja ta wygląda nieco inaczej, bowiem u osób w średnim i starszym wieku w ciągu ostatnich lat nastąpił wzrost umieralności na raka gardła. Po części wytłumaczeniem tego stanu rzeczy są czynniki ryzyka, które mają związek z rozwojem raka gardła – są to palenie papierosów oraz ekspozycja gardła na działanie alkoholu wysokoprocentowego. Coraz więcej mówi się również o związku powstawania raka gardła z zakażeniem wirusem HPV (ang. Human Papilloma Virus – wirus brodawczaka ludzkiego). Nowotwory gardła to grupa chorób, która zazwyczaj występuje u osób narażonych na specyficzne czynniki zewnętrze mogące mieć wpływ na rozwój choroby. Pomimo tego, że rak gardła nie należy do najczęściej występujących schorzeń, to nie zwalnia nas z obowiązku poddawania się odpowiednim kontrolom lekarskim. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek niepokojących objawów należy zwrócić się do lekarza celem wykonania podstawowych badań – niestety w przypadku tego schorzenia nie są prowadzone żadne badania przesiewowe, dzięki którym byłoby możliwe wykrycie choroby na wczesnym etapie zaawansowania, co z kolei dałoby większe szanse na wyleczenie i prowadzenie efektywnej terapii. Między innymi z tego powodu tak ważne jest przestrzeganie zasad prewencji, które obejmują przede wszystkim unikanie czynników, które mają udokumentowany wpływ na rozwój nowotworu gardła. Obecnie leczenie nowotworów gardła nie przynosi satysfakcjonujących efektów, czego odzwierciedleniem jest duży odsetek zgonów. Między innymi z tego powodu należy bacznie obserwować niepokojące symptomy dochodzące z naszego ciała. Szczególną uwagę powinny zwrócić powiększone węzły chłonne (i utrzymujący się ten stan przez 2 tygodnie pomimo zastosowanego leczenia) – stan ten dotyczy przede wszystkim części krtaniowej gardła (oraz nosowej), gdzie powiększony węzeł chłonny szyi może być jednym z pierwszych symptomów, które budzą podejrzenie rozwoju choroby na tle onkologicznym. Z kolei w przypadku raka części ustnej gardła objawem z podobnej grupy symptomów jest powiększenie węzła chłonnego górnego piętra szyi.

Pojawienie się jakichkolwiek niepokojących zmian powinno być skonsultowane z lekarzem laryngologiem, który już w trakcie laryngoskopii (bezpośredniej lub pośredniej) będzie mógł zweryfikować, czy występujące symptomy mogą mieć podłoże nowotworowe. Wszelkie wątpliwości powinna rozwiać biopsja zmiany, która w każdej wątpliwej i niejednoznacznej kwestii poddana jest badaniu histologicznemu.